تقدیم به مریم زیبایی

تقدیم به زیباترین مریم دنیا من
تقدیم به کسی که دیگر نیست تا مرا یاری کند در این تاریکی شب
تقدیم به مریم زیبای من که با آن چشمان سبز زیبایش
هر وقت می خندید به من آرامش می داد
مریم من ، زیباترین زیبای دنیا
تو که دیگر نیستی تا من دوباره به چشمان زیبایت نگاه کنم
و زیبایی آفرینش را در چشمان تو ببینم
ای کاش زیباترین زیبایی را نمی دیدم
تا در این هنگام جدایی
حسرت روزهای از دست رفته را بخورم
تو هرگز از یاد من نخواهی رفت
و تا آخر عمر بیادت می مانم

ای کاش فقط یک بار دیگر
آفریننده عشق پاک
به من فرصت دیدار تو را می داد
تا کلامی را که هیچ وقت نتوانستم به تو بگویم بگویم
دوستت دارم

برای تو زیباترین و قشنگ ترین لحظات هستی را آرزو دارم
به راستی که : عشق تاوان داره
تاوانش هم نرسیدنه

ای کاش زیباترین آفرینش هستی که همان عشق است
به جدایی که بی رحم ترین آفرینش هستی است
نیانجامد
تقدیم به مریم نازم که هرگز برای من نخواهد بود

غروب این حوالی را تو باور می کنی یا نه؟

غم و درد اهالی را تو باور می کنی یا نه؟

تمام زندگی مان را سکوتی تلخ پُر کرده

خیابانهای خالی را تو باور می کنی یا نه؟

کویر داغ و بی باران بر اینجا سایه گسترده

هجوم خشکسالی را تو باور می کنی یا نه؟

نفس در سینه می گیرد، دل اینجا زود می میرد

و مرگ احتمالی را تو باور می کنی یا نه؟

در این تاریکی و وحشت، سیاهی های بی پایان

وجود این سپیدی را تو باور می کنی یا نه؟

نگاه سبز تو اخر مرا اباد می سازد

بگو این بی خیالی را تو باور می کنی یا نه؟



بهتر از نا پیدا

دوباره خواهی آمد

از ابتدای خدا

با شرافت نگاهی صادقانه

و تا بناکی عشق

و دلپذیر تر از محبت

و مرا می آموزی



چگونه بودن،زیستن،وزندگی کردن را!



کوچه بارانی و سرد

خانه خالی مانده از عشق و محبت

دیرگاهیست

ترس و تشویش چنگ به شب می زند

کاش نبارد بیش از این باران

کاش ظلمت در پی صید شکار دیگری بار سفر می بست

یا خواب با دیدگان خسته ام هم نوا می گشت

تو همچون بلوری از حقیقت در آینه نگاهم بسته ای نقش!

حرفی به من بزن! چیزی به من بگو!

بگو، از آتشی بگو ، که با نگاهی

آنچنان سردو بیگانه در من بیافروختی

و خاکستر خویشم کردی!

نقاب از چهره ها بیافکن و خود حقیقی شو!

مگذار کسی که می باید روزگاری

عشق را در صمیمیت یک نگاه به تو می بخشید

بیش از این در تحمل شکنجه بیگانگی عذاب کشد!...



اگر دل دادم وفا کردم

خدا می داند خطا کردم

اگر بی تو گریه ها کردم

خدا می داند خطا کردم

کسی که دلم را کشید ،خدایا به آتش غم

نگفته که با او، غیر محبت چه کرد دلم؟

---------------------------------------------------------------

ز رقیب دیو سیرت به خدای خود پناهم مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را
****************
یا رب سببی ساز که یارم به سلامت باز آید و برهاندم از بند ملامت
****************
دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد که چو سرو پای بند است و چو لاله داغ دارد

امروز از تهران اومدم
رفته بودم نمایشگاه کتاب
البته دوستم نگذاشت که زیاد بمونم تو نمایشگاه
البته خوب کاری کرد چون واقعا خوش گذشت
میگن : سفر کردم که از یادم بری دیدم نمیشه آخه عشق یه عاشق با ندیدن کم نمیشه
--------------------------------------------------- 
تقدیم به مریم زیبایی

دختر زیبا...
مرا ببوس مرا ببوس    برای آخرین بار   تو را خدا نگهدار    که می روم به سوی سرنوشت

بهار ما گذشته  گذشته ها گذشته             مرم به جستجوی سرنوشت
در میان طوفان هم پیمان با قایق رانها     گذشته از جان باید بگذشت از طوفانها
به نیمه شبها دارم با یارم پیمان ها         که بر فروزم آتشها در کوهستانها
آآآآآآه  شب سیاه سفر کند         ز پیره ها گذر کند        
نگه گل ای گل من       سرشت غم به دامن   برای من میفکن    
مرا ببوس  مرا ببوس    برای آخرین بار   تو را خدا نگهدار   که می روم به سوی سرنوشت
بهار ما گذشته  گذشته ها گذشته      مرم به جستجوی سرنوشت
دختر زیبا امشب بر تو مهمانم         در پیش تو می مانم تا لب بگذاری بر لب من...
دختر زیبا از برق نگاه تو          اشک بی گناه تو روشن سازد یک امشب من
مرا ببوس مرا ببوس    برای آخرین بار   تو را خدا نگهدار    که می روم به سوی سرنوشت
بهار ما گذشته  گذشته ها گذشته       مرم به جستجوی سرنوشت
     

امروز یه اتفاق جالب تو شرکت افتاد
یکی از ماهی های تنگ ماهی مرد
ولی اون یکی اصل عین خیالش نبود
حتی بیتابی هم نمی کرد انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده
انگار حس نکرده بود که از این به بعد باید تنها باشه
اونم توی یه تنگ کوچیک

ای کاش .... ای کاش آدما هم وقتی تنها می شدن

وقتی همراهشون رو از دست می دادن
 مثل ماهی توی تنگ آب بی خیال می شدند
ای کاش این حس ماهی کوچولو تو آدما هم وجود داشت
ای کاش هیچ وقت واژه ای به نام جدایی وجود نمی داشت

*******************
تقدیم به مریم زیبایی

         توی یک دیوار سنگی دو تا پنجره اسیرند   
                                                        دو تا خسته دو تا تنها یکی شون تو یکی شون من
         دیوار از سنگ سیاه سنگ سرد و سخت خارا   
                                                        زده قفل بی صدایی به لبای خسته ما
         نمی تونیم که بجنبیم زیر سنگینیه دیوار      
                                                        همه عشقه من و تو قصه هست قصه دیدار
         همیشه فاصله بوده بین دستای منو تو  
                                                        با همین تلخی گذشته شب و روزای منو تو
        
         راه دوری بین ما نیست اما باز اینم زیاده  
                                                        تنها پیونده منو تو دست مهربونه باده
         ما باید اسیر بمونیم  زنده هستیم تا اسیریم 
                                                        واسه ما رهایی مرگه تا رها بشیم می میریم
         کاشکی این دیوار خراب شه منو تو با هم بمیریم   
                                                        تو یک دنیای دیگه دستای همو بگیریم
         شاید اونجا توی دلها درد بیزاری نباشه   
                                                        میونه پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه
         کاشکی این دیوار خراب شه منو تو با هم بمیریم  
                                                        تو یک دنیای دیگه دستای همو بگیریم
         شاید اونجا توی دلها درد بیزاری نباشه
                                                        میونه پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه

الا یا ایها الساقی ادرکاساوناولها         که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها

قلبهای خود را از کینه های نهانی پاک کنید چه آن یک بیماری مهلک همانند وبا است.(حضرت علی (ع))

ساقیا آمدن عید میارک بادت             وان مواعید که کردی مرود از یادت